Kuveyt, Körfez'in önemli istihdam koridorlarından birine erişimi sıkılaştıran revize edilmiş bir işgücü politikası kapsamında, Nijerya, Kenya ve 22 diğer Afrika ülkesinin yanı sıra iki Asya ülkesinden gelen ev işçisi başvurularını fiilen engelleyen kapsamlı yeni kısıtlamalar getirdi.
Kuveyt İçişleri Bakanlığı tarafından yayınlanan bir genelgeye göre, ev işçileri artık yalnızca Güney Afrika, Benin, Eritre, Etiyopya, Filipinler, Sri Lanka, Hindistan, Vietnam ve Nepal gibi seçilmiş ülkelerden işe alınabilecek. Senegal'den işçi alımına izin veriliyor ancak yalnızca erkek işçilerle sınırlı.
Yenilendikten kısa bir süre sonra yürürlüğe giren direktif, Nijerya, Kenya, Uganda, Togo, Malavi, Çad, Cibuti, Nijer, Gine, Gine-Bissau, Yeşil Burun Adaları, Sierra Leone, Liberya, Mali, Burkina Faso, Gambiya, Kamerun, Ekvator Ginesi, Orta Afrika Cumhuriyeti, Kongo Cumhuriyeti, Kongo Demokratik Cumhuriyeti, Ruanda, Burundi, Angola gibi çok sayıda Afrika ülkesinin yanı sıra Madagaskar ve Butan gibi Asya ülkelerinden de işçi alımını yasaklıyor.
Yerel raporlara göre, bu önlem Dışişleri Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Beşeri Güçler Kamu Otoritesi dahil olmak üzere çeşitli devlet kurumlarından gelen tavsiyeler üzerine kabul edildi.
Yetkililer, ev işçiliği sektörünün idari gözetimini sıkılaştırmanın bir parçası olarak işe alım prosedürlerinin artık belirlenmiş valilikler aracılığıyla yürütüleceğini belirtiyor.
Sıkılaşan Körfez İşgücü Koridoru
On yıllardır, Körfez İşbirliği Konseyi (KİK) ülkeleri, özellikle ev işleri, inşaat ve düşük vasıflı hizmet sektörlerinde Afrikalı göçmen işçiler için önemli destinasyonlar olmuştur.
Ancak Afrikalı işçiler giderek daha sıkı vize rejimleri, ülkeye dayalı işe alım kotaları ve Körfez işgücü piyasalarına erişimi belirleyen gelişen ikili işgücü anlaşmalarıyla karşı karşıya kalıyor.
Körfez ülkelerinde hükümetler, düzenleyici uyumluluk, işçi koruma çerçeveleri ve gönderici ülkelerle olan diplomatik işgücü anlaşmaları konusundaki endişeleri gerekçe göstererek işgücü hareketliliği kurallarını giderek sıkılaştırdı.
Uygulamada bu durum, resmi işe alım anlaşmaları eksikliği olan veya belgeler ve denetim sistemleri konusunda endişelerle karşı karşıya kalan birçok Afrika işgücü ihraç eden ülke için eşit olmayan bir erişime yol açtı.
Bu kısıtlamalar, döviz için kritik bir kaynak olmaya devam eden havalelerin, sadece istihdamın ötesinde ekonomik öneme sahip olduğu bir dönemde geliyor.
Birçok Afrikalı işçi için Kuveyt'in son politikası, milliyetin, beceri kategorisinin ve ikili ilişkilerin erişim fırsatlarını giderek daha fazla belirlediği Körfez işgücü piyasalarındaki giriş koşullarının sıkılaşmasına yönelik daha geniş bir eğilime ekleniyor.
Körfez ekonomileri işgücü sistemlerini reforme etmeye devam ederken, Afrika ülkelerinin işçilerinin önemli denizaşırı iş pazarlarına erişimini korumak için işe alım çerçevelerini yeniden müzakere etme konusunda artan bir baskıyla karşı karşıya kalması muhtemeldir.